ورود

مسجد مینوچیر در آنی در ترکیه

این مسجد که به نوعی بقایای جنگ های پی در پی و استعمار مسلمانان در قرن یازدهم می باشد، حاکی از اهمیت و قدمت این منطقه می باشد.


امروزه در دشتی باز بیرون شهر آنی  از توابع اوجاکلی کویو (Ani of Ocaklı Köyü)، یک مناره 1000 ساله متعلق به بقایای مسجد مینیوچیر (Minuchir)، در این مکان باقی مانده است. بقایای بجا مانده این این مسجد شامل: نمازخانه و یک مناره است که یادآور قدرت زودگذر حاکمان مستقر در آنی است. در حال حاضر به همراه این مسجد و مناره آن، چند کلیسای جامع و بخشی از دیوارهای شهر نیز، به خوبی حفظ و به عنوان یادگاری از گذشته شهر، بجا مانده اند.



بر اساس شواهد یافت شده در منطقه، آنی کلانشهری متعلق به قرن یازدهم با بیش از 100 هزار جمعیت بوده و مرکز پادشاهی قدرتمند آن، در میان تعدادی از راه های تجاری در مرز امروزی بین ارمنستان امروزی و ترکیه شرقی قرار داشته است؛ هرچند رونق شهر آنی تا حد زیادی مدیون موقعیت مکانی آن به لحاظ قرار داشتن در مسیر رفت و آمد بوده، اما همین مسئله آن را در معرض حمله و تهاجم سایر حکومت ها قرار می داد.



در سال 1064، یک نیروی قدرتمند سلجوقی با کمک مردم قفقاز، موفق به فتح شده و نیروهای ترکیه با کشتن و به بردگی کشاندن آنها، شهر را به یک خاندان کرد به نام «شاددادیس (Shaddadids)» می فروشند؛ در طی این مدت، جمعیت آنی که عمدتا مسیحی و ارمنستانی بوده، به شهری اسلامی تبدیل شده و همین امر، منجر به بنای مسجد مینوچیر می گردد.



متاسفانه این دوره، سرآغاز حمله های دیگری از سوی مهاجمانی چون مغولان و ناآرامی های بسیار در قرن سیزدهم بوده که نهایتا باعث نابودی و غارت شهر شده است. با آغاز حکومت مغول ها، آنی رو به زوال رفته و از اواسط قرن هجدهم، دیگر متروکه می گردد. نهایتا، در اوایل قرن 20 هنگامی که یک باستان شناس روسی شروع به کاوش در این مکان می کند، آثار بجامانده را پیدا و پس از بازسازی، جان تازه ای به مسجد داده می شود.


تهیه و ترجمه: تایماز گلزار

logo-samandehi