ورود

عمارت های تاریخی ازمیر

ازمیر از دیرباز شهری مهم و پر رفت و آمده بوده که افراد مهم و تاثیرگذاری در آن حضور داشتند. به همین دلیل می توان عمارت های باشکوه بسیاری در این شهر مشاهده نمود. حال بیایید با عمارت های تاریخی ازمیر که میراث لوانتین ها است، آشنا شویم.

عمارت آلیوتی (Aliotti Mansion)


خانواده آلیوتی حدود 200 سال پیش از شهر فلورانس در ایتالیا (Florence)، به ازمیر آمده و در: برونووا (Bornova)، بوجا (Buca)، و كارشی یاكا (Karşıyaka)، زندگی كرده اند. این عمارت که روبروی تالار عروسی کارشی یاکا در خروجی رشادیه (Reşadiye)، قرار دارد، در اوایل دهه 1900 ساخته شده است. سال ها بعد، عمارت آلیوتی توسط بازرگان معروف «دورموس یاشار (Durmus Yaşar)» خریداری و به «بنیاد یاشار» اهدا گردید که اکنون به عنوان یک مرکز آموزشی، درحال فعالیت می باشد.


عمارت لوچنر (Lochner Mansion)


عمارت لوچنر واقع در بلوار «جِمال گلِرسِل (Cemal Gelrsel)»، که پیش از این متعلق به خانواده آلمانی «لوچنر (Lochner)» بوده، عمارتی دو طبقه با یک نقشه مستطیل شکل و پنجره هایی به سبک فرانسوی و چوبی مشرف به خیابان می باشد. نمای بیرونی این عمارت با طاق های آجری و اشکال هندسی مختلف تزئین شده و آن بخش از بنا که گوشه های آن با آجری و سنگ های فروریخته خود عمارت، بازسازی شده، امروزه به عنوان مهد کودک مورد استفاده قرار می گیرد.


عمارت پِنِتی (Penetti Mansion)


عمارت پنتی در کارشی یاکا که توسط «آرماندو پنتی (Armando Penetti)» در دهه 1930 و با مصالحی که از ایتالیا آورده شده، به عنوان نسخه کوچکتر کاخ در ونیز (Venice)، ساخته شده است. امروزه عمارت پنتی به عنوان مهد کودک مورد استفاده قرار می گیرد.


عمارت وَن دِر زی (Van Der Zee Mansion)


این عمارت که در اوایل قرن بیستم توسط «هانریش وان در زیِ هلندی (Heinrich Van Der Zee)»، ساخته شده، به عنوان ساختمان کنسولگری هلند نیز مورد استفاده قرار می گرفته. این عمارت در منطقه کارشی یاکا می باشد، پس از مرمت به عنوان رستوران؛ پذیرای مهمان های خود می باشد.


عمارت دِ یونگ (De Jongh Mansion)


این عمارت که در اواخر دهه 1800 و از طرف خانواده هلندی-بریتانیایی «دِ یونگ» در بوجا ساخته شده، بعدها به دست خانواده های آلمانی و ایتالیایی رسید. عمارت دِ یونگ که سال ها خالی از سکنه بوده، در سال 2001 به عنوان مدرسه و امروزه به عنوان وزارت کار و تامین اجتماعی مورد استفاده قرار گرفته است.


عمارت ریس (Rees Mansion)


عمارت ریس که توسط خانواده ای به همین نام در بوجا و اوایل قرن بیستم ساخته شده، الهام گرفته از کاخ تابستانیِ ملکه ویکتوریا است؛ امروزه این عمارت به عنوان ساختمان رئیس دانشکده آموزش متعلق به دانشگاه 9 ایلول، بکار می رود. خانواده ریس نقش بسزایی در ورود راه آهن به ازمیر داشته اند.


عمارت بالتازی (Baltazzi Mansion)


عمارت بالتازی، که در دهه 1860 ساخته شد، بین سال های 1890 تا 1922 به عنوان محل نگهداری کودکان بی سرپرست بکار می رفته. این عمارت که پس از انتقال کودکان بی سرپرست به یونان، تبدیل به مدرسه شد؛ امروزه عمارت ریس به عنوان دبیرستان هنرهای زیبا فعالت می کند.


عمارت فوربیز (Forbes Mansion)


عمارت فوربیز واقع در باغ بیمارستان دولتی بوجا، برای اولین بار در سال 1908 و بعدها به دلیل آتش سوزی و تخریب، در سال 1909 تجدید بنا گردید. این عمارت که نام خود را از خیابان فوربس گرفته، از دهه 1950 متعلق به موسسه تامین اجتماعی بوده است.


عمارت ادواردز (Edwards Mansion)


عمارت ادواردز که تحت عنوان عمارت مورات (Murat Mansion)، نیز شناخته می شود، توسط یک سرباز بریتانیایی به نام «چارلز ادواردز (Charles Edwards)» در سه ماهه اول قرن نوزدهم ساخته و خود نیز در ازمیر مستقر شد. این عمارت در دهه 1930 به «زاد ماحموت بی (Zade Mahmut Bey)» فروخته و در سال 1980 از وی سلب مالکیت شد و به خوابگاه کودکان تبدیل گردید. پس از مرمت عمارت ادواردز در سال 2001، این بنا به شهرداری کلانشهر ازمیر و درحال حاضر به دانشگاه اژه اختصاص یافته است.


عمارت بردیس بانیان (Bardisbanian Mansion)


عمارت دیگری که امروز به دانشگاه اژه اختصاص داده شده، عمارت بردیس بانیان می باشد که در اواخر قرن نوزدهم و توسط تاجر ازمیری به نام «بردیس بانیان» ساخته و بعدها به مالکیت خانواده «گاسپاریان (Gasparian)» و سپس خزانه داری، درآمد.


عمارت بِلوم (Belhomme Mansion)


این بنا که به «عمارت زنوپولو (Xenopoulou Mansion)»، نیز معروف می باشد، در دهه 1990 مورد بازسازی گسترده و امروزه به عنوان کتابخانه آتاتورک شهرداری برنوا (Bornova Municipality Atatürk Library)، در خدمت مردم ازمیر قرار گرفته است.


عمارت ویتال (Whittall Mansion)


عمارت ویتال که همچنان به «خانه بزرگ (Big House)» نیز معروف می باشد، در اوایل قرن نوزدهم توسط یک تاجر هلندی در یک طبقه ساخته شد؛ اما بعدها توسط تاجری به نام «جیمز ویتال (James Whittall)» که در ازمیر استقرار یافته بود، خریداری و گسترش یافت. این عمارت، که میزبان نام های مهم داخلی و خارجی بسیاری چون «سلطان عبد العزیز (Sultan Abdülaziz)» بوده، در سال 1960 از ان سلب مالکیت شد. امروزه این ساختمان به عنوان ساختمان ریاست دانشگاه اژه مورد استفاده قرار می گیرد.


تهیه و تنظیم: تایماز گلزار

logo-samandehi